Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), dorośli powinni spożywać mniej niż 2000 mg sodu lub 5 g (1 łyżeczkę) soli oraz co najmniej 3510 mg potasu na dobę. Osoby ze zwiększonym poziomem sodu i niskim poziomem potasu są narażone na podwyższone ciśnienie krwi, co może prowadzić do chorób serca i udaru mózgu.
Potas (K) jest pierwiastkiem, który znajduje się we wszystkich komórkach żywych organizmów i tym samym warunkuje ich funkcje życiowe. W związku z tym jego rola w organizmie człowieka jest nieoceniona. Pomaga on w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia krwi oraz we właściwym
funkcjonowaniu układu mięśniowego. Szczególnie korzystnie wpływa na mięsień sercowy.
Wspomaga także przewodnictwo impulsów nerwowych i dotlenia mózg. Ma to wpływ na poprawę procesów myślowych oraz koncentrację. „Pierwiastek życia” odpowiada również za gospodarkę wodną organizmu. Ponadto bierze udział w procesie przemiany materii, usuwając jej zbędne Niedobór potasu objawia się przede wszystkim uciążliwymi skurczami mięśni, zaburzeniami pracy serca, a także nerek. Ważnym symptomem deficytu tego pierwiastka jest też nadciśnienie tętnicze, które może być przyczyną chorób serca i udaru mózgu.
Na niedobór potasu narażone są osoby przyjmujące leki moczopędne, gdyż wraz z moczem jest on wydalany z naszego organizmu. Pierwiastek ten tracimy również razem z potem. Dlatego jego niedobór może grozić osobom aktywnym fizycznie oraz przebywającym w gorącym i suchym klimacie.
Potasu ubywa z naszego organizmu również w wyniku wymiotów i ostrych biegunek. Deficyty tego makroelementu występują także u osób starszych. Przyczyną niedoboru „pierwiastka życia” jest także nieodpowiednia – bogata w sól – dieta, w wyniku której do organizmu dostarczana jest zbyt duża ilość sodu w stosunku do potasu.
Zdaniem ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia, obecnie większość osób spożywa zbyt dużo sodu i zbyt mało potasu, co może prowadzić do podwyższenia ciśnienia krwi oraz jego groźnych konsekwencji. Dlatego specjaliści WHO zalecają, by nasz codzienny jadłospis zawierał mniej sodu i soli, a więcej – potasu. Wytyczne te dotyczą także dzieci w wieku powyżej 2 lat.
Sód występuje naturalnie w różnych produktach spożywczych, np. mleku, śmietanie czy jajkach.
Zawiera go także – w znacznie większych ilościach – przetworzona żywność, taka jak wędliny,
pasztety, słone przekąski, zupy w proszku, kostki bulionowe czy przyprawy typu jarzynka.
Najpopularniejszymi źródłami potasu w naszej diecie są ziemniaki, banany, biała fasola i kapusta. Bogate w ten pierwiastek są również pestki dyni, koncentrat pomidorowy, kakao sypkie i czekolada, orzechy ziemne i włoskie, morele suszone, natka pietruszki oraz kasza gryczana.
Należy pamiętać, że obróbka zmniejsza ilość potasu w wielu produktach żywnościowych. Mimo, iż ten makroelement występuje w wielu rodzajach pożywienia, zdarza się, że jego ilość w organizmie jest niewystarczająca. W takim przypadku należy rozważyć suplementację, np. preparatem Katelin+SR.